DNA'nın çift sarmal yapısı
James WatsonFrancis CrickRosalind FranklinMaurice Wilkins
Bu sayfa bir hüküm vermez; iddiaları ve kanıtları kaynaklarıyla sunar. Bilimde hiçbir teori mutlak değildir. Yöntem
Herkes için
Watson ve Crick 1953'te kalıtım molekülü DNA'nın iki ipliğin birbirine sarıldığı bir çift sarmal olduğunu önerdi. Bu yapı, DNA'nın kendini nasıl kopyalayabildiğini açıklıyordu. Modelin kurulmasında Rosalind Franklin'in X-ışını kırınım verileri belirleyici oldu. Bu veriler Franklin'in bilgisi dışında paylaşılmıştı.
Uzmanlar için
Model, antiparalel iki şeker-fosfat omurgası ile iç tarafta A–T ve G–C baz eşleşmelerinden oluşur. Bu eşleşme Chargaff kurallarını açıklar. Franklin ve Gosling'in B-formu kırınım deseni ("Fotoğraf 51") sarmal simetriyi ve boyutları gösteriyordu. Meselson–Stahl deneyi (1958) yarı korunumlu kopyalanmayı doğruladı.
İddialar
- DNA, baz eşleşmesiyle bir arada tutulan iki antiparalel iplikten oluşan bir çift sarmaldır.[1]
Kanıtlar
Bağlantılar
Kaynaklar
- Makale (1953). Molecular structure of nucleic acids: a structure for deoxyribose nucleic acid. Nature 171, 737–738DOI 10.1038/171737a0arşiv
- Makale (1953). Molecular configuration in sodium thymonucleate. Nature 171, 740–741DOI 10.1038/171740a0arşiv
- Makale (1958). The replication of DNA in Escherichia coli. PNAS 44(7), 671–682DOI 10.1073/pnas.44.7.671arşiv
Literatürde ara
Bu konudaki akademik yayınları başka dizinlerde de arayabilirsiniz:
Bu sayfayı kaynak göster
Athena katkıcıları. (2026). DNA'nın çift sarmal yapısı. Athena: İnsanlığın bilgi ağacı. Erişim: 1 Kasım 2026, https://latifkedi.github.io/athena/d/dna/
@misc{athena_dna,
title = {DNA'nın çift sarmal yapısı},
author = {{Athena katkıcıları}},
year = {2026},
howpublished = {\url{https://latifkedi.github.io/athena/d/dna/}},
note = {Athena: İnsanlığın bilgi ağacı. Erişim: 2026-11-01}
}Eklendi: 27 Eylül 2026 · Son değişiklik: 27 Eylül 2026 · Sayfa geçmişi