SoruDallarAralık 2001

Yakın ölüm deneyimleri

Pim van LommelSam ParniaOlaf Blanke

Bu sayfa bir hüküm vermez; iddiaları ve kanıtları kaynaklarıyla sunar. Bilimde hiçbir teori mutlak değildir. Yöntem

Herkes için

Kalbi duran ve sonra hayata döndürülen hastaların bir kısmı, tünel, parlak ışık, bedeninin dışından kendini izleme ve ölmüş yakınlarla karşılaşma gibi deneyimler anlatır. Bazı araştırmacılar bunların bilincin beyinden bağımsız olabileceğine işaret ettiğini düşünür. Diğerleri ise bu deneyimleri oksijen yetersizliği ve beynin belirli bölgelerindeki etkinlikle açıklar. Çoğu dinde ölüm sonrası hayata dair anlatılarla da karşılaştırılır.

Uzmanlar için

Van Lommel ve arkadaşlarının 344 kalp durması hastası üzerindeki ileriye dönük çalışmasında hastaların yaklaşık %18'i yakın ölüm deneyimi bildirdi. Deneyimin ortaya çıkması, anoksi süresi veya ilaçlar gibi tıbbi etkenlerle açıklanamadı. AWARE çalışmasında (Parnia 2014), kalp durması sırasında yalnızca yukarıdan görülebilecek hedef görsellerle bedenden ayrılma iddiaları test edildi. Doğrulanabilir bir tanıma gerçekleşmedi, bir hastanın işitsel anlatımı ise zamanlamayla uyumlu bulundu. Blanke ve arkadaşları, temporoparyetal bileşkenin elektrikle uyarılmasının bedenden çıkma algısı oluşturabildiğini gösterdi.

İddialar

Kanıtlar

Destekleyen

Klinik çalışma

İleriye dönük bir çalışmada, kalp durması yaşayan hastaların yaklaşık %18'i yakın ölüm deneyimi bildirdi. Deneyimin ortaya çıkması tıbbi değişkenlerle ilişkili bulunmadı.[1]

Klinik çalışma

Bir hastanın kalp durması sırasında olan bitene dair işitsel anlatımının, kayıtlı olayların zamanlamasıyla uyumlu olduğu bildirildi.[2]

Karşı çıkan / sorgulayan

Deney

Beynin temporoparyetal bileşkesinin elektrikle uyarılması, uyanık bir hastada bedenden çıkma algısını tekrar tekrar oluşturdu.[3]

Klinik çalışma

AWARE çalışmasında, yalnızca tavandan görülebilecek şekilde yerleştirilen hedef görselleri tanıyan hiçbir hasta olmadı.[2]

Bağlantılar

Kaynaklar

  1. Makalevan Lommel, P.; van Wees, R.; Meyers, V.; Elfferich, I. (2001). Near-death experience in survivors of cardiac arrest: a prospective study in the Netherlands. The Lancet 358, 2039–2045DOI 10.1016/S0140-6736(01)07100-8arşiv
  2. MakaleParnia, S. et al. (2014). AWARE — AWAreness during REsuscitation — a prospective study. Resuscitation 85(12), 1799–1805DOI 10.1016/j.resuscitation.2014.09.004arşiv
  3. MakaleBlanke, O.; Ortigue, S.; Landis, T.; Seeck, M. (2002). Stimulating illusory own-body perceptions. Nature 419, 269–270DOI 10.1038/419269aarşiv

Literatürde ara

Bu konudaki akademik yayınları başka dizinlerde de arayabilirsiniz:

Bu sayfayı kaynak göster

APA

Athena katkıcıları. (2026). Yakın ölüm deneyimleri. Athena: İnsanlığın bilgi ağacı. Erişim: 1 Kasım 2026, https://latifkedi.github.io/athena/d/yakin-olum/

BibTeX
@misc{athena_yakin_olum,
  title        = {Yakın ölüm deneyimleri},
  author       = {{Athena katkıcıları}},
  year         = {2026},
  howpublished = {\url{https://latifkedi.github.io/athena/d/yakin-olum/}},
  note         = {Athena: İnsanlığın bilgi ağacı. Erişim: 2026-11-01}
}

Eklendi: 27 Eylül 2026 · Son değişiklik: 27 Eylül 2026 · Sayfa geçmişi

✎ Düzeltme öner