Fikir / teori / iddiaDallar1974

Ganzfeld telepati deneyleri

Charles HonortonDaryl BemRay HymanRichard Wiseman

Bu sayfa bir hüküm vermez; iddiaları ve kanıtları kaynaklarıyla sunar. Bilimde hiçbir teori mutlak değildir. Yöntem

Herkes için

Ganzfeld deneylerinde gözleri kapatılıp beyaz gürültü dinletilen bir "alıcı", başka odadaki "gönderici"nin baktığı görüntüyü dört seçenek arasından tahmin eder. Rastlantıya göre isabet oranı %25'tir. Bazı meta-analizler yaklaşık %32 isabet bildirdi, bazıları ise etkinin rastlantı düzeyinde olduğunu buldu.

Uzmanlar için

Hyman ve Honorton'ın 1986'daki ortak bildirisi, gelecekteki deneyler için katı protokoller tanımladı. Bem ve Honorton (1994), otomatikleştirilmiş "autoganzfeld" deneylerinde %32 isabet bildirdi. Milton ve Wiseman (1999), 30 yeni çalışmanın meta-analizinde anlamlı bir etki bulmadı. Storm, Tressoldi ve Di Risio (2010) ise 29 çalışmada yeniden anlamlı bir etki bildirdi. Rouder ve arkadaşları (2013), Bayesçi yeniden analizle bu kanıtın daha zayıf olduğunu savundu.

İddialar

Kanıtlar

Destekleyen

İstatistik / meta-analiz

Otomatikleştirilmiş ganzfeld deneylerinde isabet oranı %25'lik rastlantı beklentisine karşı yaklaşık %32 bulundu.[1]

İstatistik / meta-analiz

1997–2008 arasındaki 29 ganzfeld çalışmasının meta-analizi anlamlı bir etki bildirdi.[3]

Karşı çıkan / sorgulayan

İstatistik / meta-analiz

30 yeni ganzfeld çalışmasını kapsayan meta-analiz, rastlantıdan anlamlı bir sapma bulmadı.[2]

İstatistik / meta-analiz

Bayesçi yeniden analiz, heterojenlik ve olası yanlılıklar hesaba katıldığında kanıtın çok daha zayıf olduğunu savundu.[4]

Bağlantılar

Kaynaklar

  1. MakaleBem, D. J.; Honorton, C. (1994). Does psi exist? Replicable evidence for an anomalous process of information transfer. Psychological Bulletin 115(1), 4–18DOI 10.1037/0033-2909.115.1.4arşiv
  2. MakaleMilton, J.; Wiseman, R. (1999). Does psi exist? Lack of replication of an anomalous process of information transfer. Psychological Bulletin 125(4), 387–391DOI 10.1037/0033-2909.125.4.387arşiv
  3. MakaleStorm, L.; Tressoldi, P. E.; Di Risio, L. (2010). Meta-analysis of free-response studies, 1992–2008: assessing the noise reduction model in parapsychology. Psychological Bulletin 136(4), 471–485DOI 10.1037/a0019457arşiv
  4. MakaleRouder, J. N.; Morey, R. D.; Province, J. M. (2013). A Bayes factor meta-analysis of recent extrasensory perception experiments: comment on Storm, Tressoldi, and Di Risio (2010). Psychological Bulletin 139(1), 241–247DOI 10.1037/a0029008arşiv

Literatürde ara

Bu konudaki akademik yayınları başka dizinlerde de arayabilirsiniz:

Bu sayfayı kaynak göster

APA

Athena katkıcıları. (2026). Ganzfeld telepati deneyleri. Athena: İnsanlığın bilgi ağacı. Erişim: 1 Kasım 2026, https://latifkedi.github.io/athena/d/ganzfeld/

BibTeX
@misc{athena_ganzfeld,
  title        = {Ganzfeld telepati deneyleri},
  author       = {{Athena katkıcıları}},
  year         = {2026},
  howpublished = {\url{https://latifkedi.github.io/athena/d/ganzfeld/}},
  note         = {Athena: İnsanlığın bilgi ağacı. Erişim: 2026-11-01}
}

Eklendi: 27 Eylül 2026 · Son değişiklik: 27 Eylül 2026 · Sayfa geçmişi

✎ Düzeltme öner